marek_jezabek.jpgMarek Jeżabek. Fizyk-teoretyk, zajmuje się badaniami z dziedziny cząstek i oddziaływań fundamentalnych. W latach 1969-1974 studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie po odbyciu studiów doktoranckich uzyskał stopień doktora nauk fizycznych (1978). Od 1978 jest zatrudniony w Instytucie Fizyki Jądrowej w Krakowie, gdzie uzyskał stopień doktora habilitowanego (1988),
a następnie profesora (1993). W latach 1995-2003 był profesorem na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, a od 2003 r. jest profesorem zwyczajnym Akademii Górniczo-Hutniczej im. St. Staszica. Od 2004 r. jest dyrektorem Instytutu Fizyki Jądrowej PAN. Odbył dłuższe staże naukowe w CERN, Max Planck Institut f. Physik u. Astrophysik (Monachium) oraz na Uniwersytecie w Karlsruhe. Otrzymał nagrody: Wydział III Polskiej Akademii Nauk, Warszawa (1986); Prezes Państwowej Agencji Atomistyki, Warszawa (1988); Nagroda im. Mariana Mięsowicza Polskiej Akademii Umiejętności (2007). Jest członkiem Rady NCBiR pierwszej kadencji.


Wielki Zderzacz Hadronów (Large Hadron Collider) jest jednym z największych urządzeń badawczych zbudowanych przez człowieka. Po kilkunastu latach prac projektowych i kilku latach budowy jesienią 2008 r. nastąpiły dwa spektakularne wydarzenia: pierwsze testy akceleratora, a niedługo potem awaria LHC.
W pierwszej części wykładu przedstawione zostaną historia budowy i stan prac przy naprawie akceleratora, a także udział polskich fizyków i techników w tym przedsięwzięciu. W czterech wielkich współpracach naukowych (ATLAS, CMS, LHCb oraz ALICE), które przygotowują eksperymenty na LHC udział biorą fizycy z całego świata, w tym także z polskich uniwersytetów i instytutów badawczych. Spodziewamy się, że uzyskane wyniki pozwolą wyjaśnić kilka fundamentalnych problemów współczesnej fizyki cząstek. Druga część wykładu poświęcona będzie odpowiedzi na pytanie czego oczekujemy od eksperymentów na Wielkim Zderzaczu Hadronów.

 

 

 

Kwiecień 2009 r.